WSZYSTKIE RODZAJE KART PLASTIKOWYCH: KARTY PROCESOROWE I ZWYKŁE

Rodzaje kart plastikowych

Różne nazwy i rodzaje kart plastikowych: karty stykowe, karty hybrydowe, karty procesorowe i inne, przyprawiają wiele osób o ból głowy i bywają powodem nieporozumień biznesowych. Zwłaszcza w codziennej praktyce często mamy do czynienia z pomyłkami kart.

rodzaj karty plastikowej

Jak dotąd, klasyfikacja i rodzaje kart plastikowych oraz ich nazewnictwo nie są jednoznacznie opracowane. Branża kartowa jest stosunkowo młodą gałęzią gospodarki, a jej szybki rozwój przypada na ostatnie dziesięciolecia. Tym niemniej, karty plastikowe opanowały wiele dziedzin naszego życia, jednakże, jako produkt na wskroś praktyczny, nie stały się obiektem badań naukowych. Dlatego też, żadne szacowne grono nie zajęło się usystematyzowaniem nazw i klasyfikacją kart plastikowych.  Jednym słowem, w tej dziedzinie rządzi rynek, który w swoim tempie i czasie wprowadza wciąż nowe nazwy i weryfikuje stare.

Ponieważ zarówno nazwy jak i klasyfikacja kart są wielorakie, więc zależą przede wszystkim od producentów i ich głównych produktów. Dlatego, z uwagi na mnogość rodzajów kart, można podzielić je na wiele sposobów: ze względu na budowę, materiał, charakterystykę lub funkcję. Jednakże ujednolicenie nazewnictwa i podziału jest konieczne ze względu na możliwość pomyłki w wyborze odpowiedniego produktu i systemu. Poniżej przedstawiamy ogólny podział kart biorąc pod uwagę ich charakterystykę.

Rodzaje kart plastikowych w klasyfikacji popularnej

karty plastikowe zwykłe

  • standardowe CR80 białe i kolorowe
  • poza standardowe CR79, CR90 CR100
  • samoprzylepne

karty elektroniczne (procesorowe)

  • karty procesorowe
  • karty stykowe, znane też jako chipowe
  • hybrydowe
  • dualne
  • zbliżeniowe np.: Mifare, Unique, Prox
  • wielosystemowe
  • z paskiem magnetycznym
klasyfikacja kart plastikowych

Krótka charakterystyka i zastosowanie najpopularniejszych typów kart plastikowych.

Karty Plastikowe Zwykłe

są zbudowane jak kanapka złożona z kilku cienkich warstw plastiku. Ponieważ technologia ich produkcji jest prosta, dlatego produkt końcowy jest powtarzalny, trwały i łatwy w użyciu. A więc, odpowiednio dobrane płyty plastiku są zgrzewane ze sobą pod ciśnieniem i w wysokiej temperaturze. Następnie prasa z wykrojnikiem tnie zgrzane płyty na karty o ściśle określonym rozmiarze np CR80, CR79, CR100.

Rodzaje kart plastikowych ze względu na tworzywo

Najczęściej stosowanym tworzywem do produkcji kart plastikowych jest PVC. Ponieważ kart PVC jest najwięcej, więc są one najtańsze. Również inne tworzywa, takie jak: poliwęglan, polietylen, ABS, PET a także tworzywa mieszane są używane do produkcji kart, chociaż na znacznie mniejszą skalę.

Karty plastikowe używane jako legitymacje lub identyfikatory mają nadrukowane informacje personalne: nazwę firmy, logo, dane osobowe, zdjęcie itp. Ponieważ są to często dane wrażliwe, dobrze jest zabezpieczyć je przed fałszerstwem. Ze względu na prostotę i elegancję karty plastikowe są zabezpieczane folią lub taśmą holograficzną lub holomarkiem.

Karty zwykłe, bez nośnika danych, używane są jako proste identyfikatory, karty stałego klienta, karty lojalnościowe, karty bankowe. A także w prostych systemach kontroli dostępu, jeśli umieścimy na karcie kod kreskowy.

Najpopularniejsze są karty białe, o powtarzalnym w każdej partii odcieniu głębokiej bieli i gładkiej powierzchni High Quality. Jak bardzo jest to ważne i dlaczego – przeczytaj w innej zakładce Wiedzy .

Innym, często kupowanym i używanym rodzajem kart plastikowych są karty samoprzylepne. Oczywiście w karcie samoprzylepnej awers jest taki sam, jak w karcie białej. Natomiast rewers wykonany jest z papieru lub mylaru z specjalną warstwą silnego kleju. Warstwa papieru / mylaru łatwo odchodzi od karty po podważeniu paznokciem, a sama karta samoprzylepna trwale przylega do karty matki. Dzięki kartom samoprzylepnym znacznie wydłuża się życie drogich kart elektronicznych, takich jak karty procesorowe lub karty hybrydowe.

Konkretne przykłady kart plastikowych znajdziesz w zakładce Karty Plastikowe oraz na stronach CSAdams.

Karty plastikowe magnetyczne

Są kartami starszej generacji, w których nośnikiem danych jest pasek magnetyczny. Odczyt danych odbywa się poprzez przeciągnięcie karty w czytniku reagującym na zmiany pola magnetycznego. Pasek magnetyczny posiada 3 ścieżki zapisu o łącznej pojemności zapisu 75 znaków alfanumerycznych i 147 cyfr.

Istnieją dwa rodzaje kart plastikowych magnetycznych:

  • karty z paskiem magnetycznym LOCO (low coercivity) o niskim współczynniku koercji paska (ok. 300 oe). Charakteryzują się większą podatnością na rozmagnesowanie i utratę zapisu danych,
  • karty z paskiem magnetycznym HICO (high coercivity) o wysokim współczynniku koercji paska (do 4000 oe). Charakteryzują się mniejszą podatnością na rozmagnesowanie.

W praktyce częściej wykorzystywane są karty HICO, ze względu na mniejsze ryzyko utraty danych. Dzięki swojej prostocie oraz niewielkiej cenie, karty magnetyczne są ciągle popularne, pomimo niskiego stopnia bezpieczeństwa. Używane są w systemach parkingowych i lojalnościowych, systemach kontroli dostępu czy rejestracji czasu pracy.

Konkretne przykłady kart elektronicznych i magnetycznych znajdziesz w zakładce Karty Plastikowe oraz na stronach CSAdams.

Karty elektroniczne

Inaczej są nazywane „Smart cards” albo „chip cards”. Są to karty plastikowe z wbudowanym mikroprocesorem zbliżeniowym lub stykowym. Mogą być odczytywane za pomocą różnego rodzaju urządzeń automatycznych, czytników, rejestratorów i in. Karty elektroniczne są szeroko stosowane w systemach KD, RCP, bankowych i do wszelkiej autentykacji. Zastosowanie kart elektronicznych ciągle rośnie w skali globalnej.

Karty elektroniczne dzielimy na dwie główne grupy główne:

  • pamięciowe karty mają wbudowaną pamięć EEPROM (od 256 B do 512 KB) i służą głównie do przechowywania danych
  • karty procesorowe – „mikro komputery” zawierające mikroprocesor, pamięć RAM, ROM, EEPROM i wbudowany system operacyjny. Karty te wykonują zapisany w swojej pamięci program.

Karty elektroniczne mogą komunikować się z automatycznymi czytnikami na dwa różne sposoby:

  • poprzez chip stykowy – są to karty stykowe
  • zbliżeniowo za pomocą fal elektromagnetycznych na różnych częstotliwościach nośnych – są to karty zbliżeniowe
  • karty hybrydowe lub dualne mają komunikację mieszaną.

Zalety kart elektronicznych

  • wielokrotność usług – jedna karta może mieć kilka zastosowań, może być jednocześnie np. kartą identyfikacyjną, bankomatową i płatniczą
  • skuteczna ochrona danych – odczyt wymaga skomplikowanych urządzeń, część danych może być zaszyfrowana i niemożliwa do odczytu bez klucza
  • duża elastyczność i szybkość obsługi. Karty te umożliwiają szybką modyfikację danych.

Konkretne przykłady kart elektronicznych znajdziesz w zakładce Karty Plastikowe oraz na stronach CSAdams.

Karty stykowe (chipowe)

Zwykle zawierają jeden lub kilka układów scalonych (mikroprocesorów), zwanych chipami. Mikroprocesor osadzony jest wraz z płytką kontaktową na karcie. Ponadto mikroprocesor pracuje tylko w trybie stykowym. Poszczególne mikroprocesory czyli chipy kart mogą zawierać różne aplikacje i programy operacyjne. Ważną cechą kart inteligentnych są certyfikaty bezpieczeństwa udzielane dla danego chipu lub całej karty stykowej.

Karta stykowa jest uniwersalnym nośnikiem danych, wyposażonym w bardzo rozbudowaną strukturę zabezpieczeń. Z kolei umieszczony bezpośrednio w i na karcie procesor kryptograficzny (chip) pozwala wykonywać zaawansowane operacje z zakresu autentykacji (uwierzytelnienia).

Główny podział kart stykowych

Karty stykowe „natywne” posiadają system operacyjny o określonym zestawie rozkazów:

  • przechowywanie i zarządzanie dostępem do danych
  • oraz specjalizacja kart

Karty stykowe „programowalne” posiadają możliwość stworzenia własnej aplikacji jako części systemu operacyjnego

  • dodatkowo możliwość implementacji logiki aplikacji
  • najczęściej na platformie Java Card

Zalety kart stykowych

  • Skuteczna ochrona danych zawartych w procesorze. Ponieważ odczyt wymaga skomplikowanych urządzeń i wiedzy , dane są zakodowane i niemożliwe do odczytania bez klucza.
  • Szeroka funkcjonalność karty chipowej. Ponieważ jedna karta stykowa może mieć kilka zastosowań, może jednocześnie działać jako karta identyfikacyjna, karta bankowa, karta komunikacji miejskiej, karta biblioteczna, legitymacja pracownicza, karta zdrowia.
  • Elastyczność i szybkość obsługi. Karta elektroniczna stykowa umożliwia szybką modyfikację danych i może zawierać znacznie więcej danych niż jakiekolwiek inne karty.
  • Ponadto karty elektroniczne stykowe mogą być wyposażone w dowolny procesor bezstykowy, np. Mifare lub zbliżeniowy – karty hybrydowe lub dualne.

Zastosowanie kart stykowych

  • wszelkie systemy wymagające poświadczenia (uwierzytelnienia): dowody osobiste, karty zdrowia
  • systemy uczelniane: legitymacje pracownicze, studenckie, doktoranckie
  • ochrona procesu logowania użytkowników, logowanie do komputerów
  • kontrola dostępu do pomieszczeń i zasobów (systemy KD, RCP)
  • podpis cyfrowy, karty z podpisem elektronicznym
  • systemy lojalności,
  • systemy kart płatniczych, mikropłatności: karty bankowe i bankomatowe,
  • systemy wykorzystujące limitowany dostęp do usług i informacji,

Wybór kart inteligentnych znajdziesz w Karty Plastikowe także w sklepie CSAdams.

Karty zbliżeniowe

Są to karty plastikowe z wbudowanym niewielkim mikroprocesorem, pamięcią i anteną oraz interfejsem bezstykowym. Ponadto, karta pracuje tylko w trybie bezstykowym.

Zasada działania

Odczyt informacji z karty odbywa się bezprzewodowo poprzez indukcję elektromagnetyczną. Dlatego nie ma potrzeby wsuwania karty do czytnika. Po zbliżeniu karty, cewka czytnika wzbudza cewkę karty i zasila w ten sposób układ jej elektroniczny. W wyniku tego układ elektroniczny karty generuje sygnał odpowiednio modulowany przez cewkę. Następnie sygnał dociera do czytnika i jest przez niego odpowiednio interpretowany.

Natomiast odległość od karty do czytnika standardowo wynosi od kilku do kilkudziesięciu centymetrów. Ogólnie rzecz biorąc, wielkość dystansu zależy od rodzaju czytnika i protokołu komunikacji. Poza tym, istnieją karty z własnym zasilaniem, które pozwala na zwiększenie zasięgu karty, przy zastosowaniu takich samych anten odbiorczych.

Dzięki komunikacji bezprzewodowej, karta zbliżeniowa jest prosta w obsłudze (nie ma potrzeby przesuwania karty przez czytnik). Jak również jest trwalsza od kart magnetycznych lub chipowych, które łatwiej ulegają zużyciu mechanicznemu.

Standard karty zbliżeniowej

Budowa kart zbliżeniowych regulowana jest przez zbiór standardów ISO/IEC 14443. Następnym, powiązanym standardem jest również norma ISO/IEC 15693. Bardzo popularnym, tanim i używanym do dziś, jest jeden z najstarszych standardów: UNIQUE, działający w częstotliwości 125 kHz. Najczęściej można go spotkać w domofonach, pilotach do osiedlowych szlabanów itp prostych zastosowaniach.

Jednakże karty UNIQUE posiadają zapisany w swojej pamięci wyłącznie jawny numer seryjny chipa, łatwy do skopiowania. W dodatku dostępne na rynku proste czytniki posiadają możliwość odczytu i skopiowania takiego numeru. Dlatego standard UNIQUE jest coraz częściej zastępowany przez karty MIFARE.

Karty w standardzie MIFARE poza jawnym numerem seryjnym posiadają również wbudowaną pamięć, do której dostęp jest chroniony specjalnym kluczem. Są więc kartami lepiej chronionymi od kart UNIQUE.

Coraz bardziej popularne stają się również pasywne karty dalekiego zasięgu pracujące w częstotliwości 860–960 MHz (UHF). Odczyt tych kart jest możliwy nawet z kilkunastu metrów pomimo, iż nie zastosowano dodatkowego źródła zasilania. Te karty wyposażone są również w pamięć z dostępem swobodnym lub chronionym. A stosuje się je głównie w identyfikacji przedmiotów, w logistyce, a także coraz częściej do znakowania towarów handlowych.

Inne karty zbliżeniowe

Ze względu na wielość standardów coraz częściej można spotkać karty hybrydowe lub dualne w których obudowie znajdują się moduły dwóch różnych kart. Podobnymi do kart standardu MIFARE, są również karty w standardzie HID LEGIC , HID PROX, HID iCLASS i inne.

Podstawowa różnica pomiędzy tymi kartami polega na dostępie do pamięci chronionej. Dlatego główną zaletą takich kart jest fakt, iż numery seryjne znajdujące się w obszarze niechronionym są wprowadzane przez producenta. To producent pilnuje, aby nie zostały wyprodukowane dwie karty o tym samym numerze. W przypadku kart MIFARE może się zdarzyć, iż u jednego użytkownika pojawią się dwie karty z tym samym numerem. Z tego powodu coraz częściej odchodzi się od odczytu numeru seryjnego i za pomocą czytników sektorowych odczytywany jest numer zapisany w sektorach chronionych. Taki zabieg bardzo podnosi bezpieczeństwo całego systemu.

Zastosowanie kart zbliżeniowych

Karty zbliżeniowe występują też jako karty wielosystemowe, karty hybrydowe lub karty dualne, zawierające różne nośniki elektoniczne.
Ponieważ specyfikacja oraz pojemność kart zbliżeniowych sprawia, że mogą one spełniać jednocześnie kilka z powyższych zadań.

Konkretne przykłady kart zbliżeniowych znajdziesz w zakładce Karty Plastikowe oraz na stronach CSAdams.

Karty inteligentne dualne

Są szczególnym rodzajem kart elektronicznych zwanych często kartami inteligentnymi. Karty dualne są wyposażone w jeden mikroprocesor wraz z anteną i płytką stykową. A do mikroprocesora prowadzą dwa interfejsy: stykowy i bezstykowy czyli zbliżeniowy. Oznacza to, że część bezstykowa nie ma osobnego układu scalonego, jedynie jest emulowana w mikroprocesorze karty. A więc w kartach dualnych uzyskujemy dostęp do danych na dwa sposoby: przy użyciu interfejsu stykowego lub bezstykowego. I co ważne, stykowe karty dualne mają bardzo wysoki poziom bezpieczeństwa.

Najbardziej zaawansowane karty dualne spełniają szereg wymagań formalnych i technicznych i mogą posłużyć do realizacji najbardziej zaawansowanych projektów kartowych. Karty te mogą wspierać uwierzytelnienie biometryczne, kryptografię opartą na krzywych eliptycznych (ECC) lub posiadać interfejs zbliżeniowy/dualny.

Tak jak karty z innych rodzin, karty dualne występują w wielu wersjach różniących się między innymi wersją zaimplementowanych standardów, wielkością pamięci, zakresem realizowanych operacji czy interfejsami. Natomiast wybór wersji, powinien zostać poprzedzony analizą wymagań dla karty w planowanym zastosowaniu.

Zastosowanie kart dualnych

Jeśli chodzi o zastosowania, karty dualne używane są szczególnie w systemach i dziedzinach wymagających dużej pamięci, wysokiego poziomu bezpieczeństwa i wielu interfejsów. Dlatego wykorzystywane są w bankowości, w publicznym transporcie, jako karty identyfikacyjne, legitymacje studenckie i doktoranta (ELS, ELD, ELSNA i in.) i w systemach kontroli dostępu.

Karty mikroprocesorowe dualne, oprogramowane, są idealnym rozwiązaniem dla większości rynków tożsamości: krajowe i stanowe karty identyfikacyjne, prawa jazdy, karty rejestracyjne pojazdów, karty zdrowia lub legitymacje i karty identyfikacyjne pracowników.

Konkretne przykłady kart dualnych znajdziesz w zakładce Karty Plastikowe oraz na stronach CSAdams.

Karty  hybrydowe (inteligentne)

Te katy są rodzajem kart elektronicznych zwanych także kartami inteligentnymi. Są wyposażone w dwa niezależne mikroprocesory, bez połączenia między nimi.

  • Jeden procesor jest osadzony na karcie wraz z płytką kontaktową i pracuje wyłącznie w trybie stykowym.
  • Drugi procesor jest połączony z anteną zatopioną w plastiku. Ten procesor pracuje tylko w trybie bezstykowym.

A więc karta ma dwa interfejsy: stykowy i bezstykowy czyli zbliżeniowy.  Stykowe karty hybrydowe mają wysoki poziom bezpieczeństwa.

Najbardziej zaawansowane karty inteligentne hybrydowe spełniają szereg wymagań formalnych i technicznych i mogą posłużyć do realizacji najbardziej zaawansowanych projektów kartowych. Karty te mogą wspierać uwierzytelnienie biometryczne, kryptografię opartą na krzywych eliptycznych (ECC) lub posiadać interfejs zbliżeniowy/dualny.

Tak jak karty z innych rodzin, karty hybrydowe występują w wielu wersjach różniących się między innymi wersją zaimplementowanych standardów, wielkością pamięci, zakresem realizowanych operacji czy interfejsami. Dlatego wybór wersji powinien zostać poprzedzony analizą wymagań dla karty w planowanym zastosowaniu.

Zastosowanie kart hybrydowych

Jeśli chodzi o zastosowanie, to karty hybrydowe są stosowane szczególnie w systemach i dziedzinach wymagających dużej pamięci, wysokiego poziomu bezpieczeństwa i wielu interfejsów. I tak są wykorzystywane są w bankowości, w publicznym transporcie, jako karty identyfikacyjne, legitymacje studenckie i doktoranta (ELS, ELD, ELSNA i in.) i w systemach kontroli dostępu.

Ponadto, mikroprocesorowe karty hybrydowe, oprogramowane, są idealnym rozwiązaniem dla większości rynków tożsamości: krajowe i stanowe karty identyfikacyjne, prawa jazdy, karty rejestracyjne pojazdów, karty zdrowia lub legitymacje i karty identyfikacyjne pracowników.

Konkretne przykłady kart dualnych znajdziesz w zakładce Karty Plastikowe oraz na stronach CSAdams.

Karty wielosystemowe

Są to karty elektroniczne wyposażone w co najmniej dwa niezależne mikroprocesory, bez połączenia między nimi. Zazwyczaj posiadają kilka interfejsów (stykowy, zbliżeniowy) i kilka nośników danych. Do tej kategorii zaliczają się np. karty stykowe z MIFARE, lub MIFARE DESFIRE EV3 Prox.

Takie karty spełniają jednocześnie kilka funkcji, mają zastosowanie np. w identyfikacji, dostępie logicznym, fizycznym, w różnych systemach i programach. Karty wielosystemowe mają zwykle wysoki poziom bezpieczeństwa.

Karty wielosystemowe HID oferują wiele korzyści

  • Przede wszystkim bezpieczeństwo. Implementacja najwyższych standardów w zakresie zabezpieczeń i funkcji prywatności.
  • Oraz interoperacyjność kart, które są kompatybilne z istniejącymi, starszymi instalacjami.
  • I co najważniejsze, wielozadaniowość. A więc wsparcie dla ekosystemu aplikacji i przypadków użycia poza bezpieczeństwem fizycznym.

Zastosowanie kart wielosystemowych

Jeśli chodzi o zastosowanie, to karty hybrydowe są stosowane szczególnie w systemach i dziedzinach wymagających dużej pamięci, wysokiego poziomu bezpieczeństwa i wielu interfejsów. I tak wykorzystuje się je w bankowości, w publicznym transporcie, jako karty identyfikacyjne, legitymacje studenckie i doktoranta (ELS, ELD, ELSNA i in.) i w systemach kontroli dostępu.

Konkretne przykłady kart wielosystemowych znajdziesz w zakładce Karty Plastikowe oraz na stronach CSAdams.